rozszarpać


rozszarpać
Rozszarpać kogoś w strzępy, na strzępy zob. strzęp 3.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • rozszarpać — dk IX, rozszarpaćpię, rozszarpaćpiesz, rozszarpaćszarp, rozszarpaćał, rozszarpaćany rozszarpywać ndk VIIIa, rozszarpaćpuję, rozszarpaćpujesz, rozszarpaćpuj, rozszarpaćywał, rozszarpaćywany «szarpnąwszy rozedrzeć, szarpiąc porwać na kawałki;… …   Słownik języka polskiego

  • rozszarpywać — Rozszarpać kogoś w strzępy, na strzępy zob. strzęp 3 …   Słownik frazeologiczny

  • strzęp — 1. Coś poszło, pójdzie w strzępy «coś zniszczyło się, zniszczy się, porwało się, porwie się na kawałki»: Szybko stawiamy namiot, żeby wleźć do środka i rozgrzać się. Na tym wichrze jest to bardzo trudne. Jeden nieostrożny ruch i namiot pójdzie w… …   Słownik frazeologiczny

  • kawał — m IV, Ms. kawałale; lm M. y 1. D. a «znaczna część jakiejś masy, całości; duży wycinek, urywek, fragment czegoś» Kawał chleba, mięsa. Uciąć, ukroić duży, spory kawał czegoś. Drzeć, dzielić, krajać coś na kawały. Rozszarpać, roztrzaskać, roznieść …   Słownik języka polskiego

  • poszarpać — dk IX, poszarpaćpię, poszarpaćpiesz, poszarpaćszarp, poszarpaćał, poszarpaćany 1. «rozszarpać w wielu miejscach, jedno po drugim; podrzeć, porozrywać, potarmosić» Poszarpać ubranie. Pies poszarpał obicie mebli. przen. Poszarpane chmury. 2. rzad.… …   Słownik języka polskiego

  • rozdziobać — dk IX, rozdziobaćbie, rozdziobaćał, rozdziobaćany rozdziobywać ndk VIIIa, rozdziobaćbuje, rozdziobaćywał, rozdziobaćywany «dziobiąc rozszarpać, rozdzielić, roznieść» Kura rozdziobała chleb na kawałki. Sępy rozdziobały padlinę …   Słownik języka polskiego

  • rozedrzeć — dk XI, rozedrzećdrę, rozedrzećdrzesz, rozedrzećdrzyj, rozdarł, rozdarty, rozdarłszy rozdzierać ndk I, rozedrzećam, rozedrzećasz, rozedrzećają, rozedrzećaj, rozedrzećał, rozedrzećany «drąc rozdzielić coś na dwie lub więcej części, zrobić w czymś… …   Słownik języka polskiego

  • strzęp — m IV, D. u, Ms. strzęppie; lm M. y «kawałek czegoś, np. tkaniny, papieru, skóry, zwykle oddarty, urwany, wiszący, z poszarpanymi brzegami; w lm także: rzecz (zwłaszcza odzież) porwana, podarta, poszarpana; łachmany» Strzęp bandaża. Chodzić w… …   Słownik języka polskiego

  • zagryźć — dk XI, zagryźćgryzę, zagryźćgryziesz, zagryźćgryź, zagryźćgryzł, zagryźćgryźli, zagryźćgryziony zagryzać ndk I, zagryźćam, zagryźćasz, zagryźćają, zagryźćaj, zagryźćał, zagryźćany 1. «zjeść coś po zjedzeniu czegoś innego lub po wypiciu czegoś,… …   Słownik języka polskiego

  • poszarpać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk IIa, poszarpaćpię, poszarpaćpie, poszarpaćany {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} rozedrzeć, potargać coś w wielu miejscach, rozszarpać pewną ilość czegoś, zwykle niejednocześnie, w pewnej… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień